|
|
|
U Gran U Gran Paire unipotente in sce-a fin du sestu giurnu dopu creau Adamu e Eva u se dà in oià d'inturnu. Pe tutu su travaiu che a su puntu u l'ha fau nu le cu fusse propriu ....... diemu sudisfau. E mentre da punente sta già carendu u sù, stancu du sò travaiu u se sciuga in pò u suù. Le in pò preocupau u nosciu Gran Signoru: l'ha fàu ina cosa bèla ma nu lè incu u capulavuru. Ma dopu ina pensà l'è tutu suridente: "Fermate! u dije au su "che on ina cosa in mente ti devi ancu fà ciairu sulu pe caiche istante e poi ti vierai ina cosa strabiliante. L'averà de esje ina schicheria!" e l'ha gardau lasciù, l'eira ciu o menu duve avura gh'è l'Arzia. Cu a sua gajarda man u fa ina muntagna: ina pessigà de brugu, caiche pin negru e vulà! che l'è pruntu u Muntenegru! De lasciau in sce-a sima u garda in pò dabassu: Elu cu sa tutu, u ghe vè già sorge u Sciasciu. Apena ciu suta, u ghe fa carà in valun, e la duve u finisce, se g'anderà a pescà cu a rè e un tartanun. Poi Segnu, Paire nosciu, che ti sei rubustu e bravu, ti posi ciù in la a tua man: eccu che l'è pruntu u Cavu. E u sù de fogu, che intantu u t'ha ubediu a mez'aria u garda e aspeita che Tu ti agi feniu. U To Gran pensieru, u vaga in pò ciu in la ti passi tèra e prie cu gran facilita. Cusci in te roba de pocu, e digu in t'un mumentu, ti hai furmau ina punta c'ha sfida u maà e u ventu. In te sa punta li ti g'hai messu u To meiu! me sà che in giurnu chi se fermerà Sant'Ampeiu. E propriu li veijin intantu che ven seira, putensa du To inzegnu, ti hai messu ina scoieira. Avura a seiràna a se fa ciu freida e scura ma Tu nu ti sei stancu e ti lisci ina cianura. Ti fai cume cunfin in frescu valunetu, là duve in pò ciu tardi ghe nascerà u Burghetu. Avura sci, lè vera, ti poi esse stancu e grassie mei Segnù, pè aveme fau s'incantu. Daveru Te ben fau, lè magnificu sù logu; se ghe rincresce a andassene au grande sù de fogu. Dopu se perle egregie se cose bele li, u discu caudu de luje u nu vo ciu anda a durmi. Sulu in te sei giurni u mundu ti hai creau; u settimu ti hai fau reposu: lè propriu meritau. Oh Segnù Paire de tuti che ti sei u nosciu Diu, in giurnu in te su postu ti n'hai mandau Tou Fiu. Dopu tantu peregrinà, Elu, arivau a chelu valunetu u s'è fermau a parlà a-e famje du Burghetu. "Andai! - u dije ai ciu boi - là duve se vè u maà, fermaive surva au cavu e faighe a voscia cà". Su pugnu de brava gente (ve u digu in t'in aureia) u fa ina cosa stupenda: u funda Burdighea! |